Намрын шөнөөр
Гадаа бороо шаагина
Сэтгэлд байгаа хэрнээ
Чи
Тэр бороон дунд
Намайг хүлээнэ
Түрлэгэр алаг нүд чинь
Харанхуйнх болчихсон
Тунамал цагаан царайн чинь туяа
Үүлнийх болчихсон
Туньсан хөх нулимс чинь
Борооных болчихсон
Чамайг санах
Намрын шөнөөр
Гадаа нулимс асгарна
Сэтгэлд чинь байгаа болохоор
Би
Тэр нулимсан дунд
Чамайг хүлээнэ.
No comments:
Post a Comment